Γιατί Μηχανο-Λογική;

Οι "Λογικές" μηχανές, δηλαδή μηχανές με νοημοσύνη, ακόμη και στις μέρες μας, αποτελούν αντικείμενο της επιστημονικής φαντασίας (και μόνον αυτής). Οι μηχανές για πολλά χρόνια ακόμη, θα είναι τόσο έξυπνες, όσο τις επιτρέπουμε εμείς να είναι.

Γιατί λοιπόν το λογοπαίγνιο "Μηχανο-Λογική";.

Η λέξη "Λογική" στο όνομα της ιστοσελίδας, δεν αναφέρεται στην λογική των μηχανών, αλλά στην λογική αυτών που τις σχεδιάζουν, τις κατασκευάζουν, τις χειρίζονται και τις επιδιορθώνουν.

Με ρωτούν πολλοί για τον ρόλο της Τεχνικής Εκπαίδευσης και κατά πόσο αυτή συμβάλλει στην τεχνική κατάρτιση των μαθητών:
-Θα μάθει καλύτερα την "τέχνη" όποιος καθίσει στα θρανία ή αυτός που θα εργασθεί δίπλα σε έναν τεχνίτη για το ίδιο χρονικό διάστημα;

-Αποκτώντας το πτυχίο θα είμαι σε θέση να ασκήσω το επάγγελμά που σπούδασα, κι αν όχι, γιατί να σπαταλήσω τον χρόνο μου στα θρανία;
-Τελικά τι είναι αυτό που προσφέρει η τεχνική εκπαίδευση, το οποίο δεν μπορεί να αποκτηθεί στην πράξη;

Η απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις θα μπορούσε να καλύψει τις σελίδες ενός ολόκληρου βιβλίου, αν όμως χρησιμοποιούσαμε μία και μόνο λέξη, αυτή θα ήταν η "Λογική".

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, η φύση προίκισε τον άνθρωπο όπως και πολλά πρωτεύοντα θηλαστικά, με την ικανότητα της "μίμησης", ώστε να μπορούν ορισμένες δεξιότητες που αποκτήθηκαν στην διάρκεια του χρόνου, να περάσουν από γενιά σε γενιά. Είναι μια ικανότητα που ενεργοποιείται ενστικτωδώς, κατά την διαδικασία της μάθησης και οφείλουμε σ΄ αυτήν ίσως το μεγαλύτερο μέρος των βασικών γνώσεών μας.

Όμως κοιτάξτε γύρω σας! Ζούμε ανάμεσα σε ανθρώπινες δημιουργίες, που δεν είναι δυνατόν να υλοποιήθηκαν μέσα από την μιμητική συμπεριφορά. Για να φθάσουμε σε αυτό το επίπεδο κατασκευών χρειάζεται βαθιά γνώση της συμπεριφοράς των υλικών και των φυσικών νόμων, κυρίως όμως χρειάζεται ένα ανοιχτό μυαλό, που θα είναι σε θέση να επεξεργαστεί τις γνώσεις που απέκτησε, για να φέρει το καλύτερο αποτέλεσμα.

Εδώ βρίσκεται και ο ρόλος της Τεχνικής Εκπαίδευσης. Ο μαθητής δεν καλείται να μιμηθεί τις κινήσεις του δασκάλου προκειμένου να μάθει, όπως συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις μαθητείας δίπλα από έναν έμπειρο τεχνίτη. Πριν από οποιαδήποτε ενέργειά του, πρέπει να καταλάβει ακριβώς τι συμβαίνει, ποιο είναι το αποτέλεσμα που θα πρέπει να φέρει και χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του, να κρίνει με ποιο τρόπο η δική του επέμβαση θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Με αλλά λόγια πρέπει να διεισδύσει στην "Λογική" της τέχνης και της τεχνικής, με την οποία αποφάσισε να ασχοληθεί.

Είναι αλήθεια ότι ο κάτοχος ενός πτυχίου, που δεν ασχολήθηκε ποτέ στην πράξη με το αντικείμενο που σπούδασε, είναι σχεδόν αδύνατον να ανταποκριθεί με επιτυχία στις απαιτήσεις της αγοράς. Η μαθητεία είναι ίσως ο μόνος τρόπος για να αποκτηθεί η απαραίτητη "πρακτική εμπειρία".

Όμως ο μαθητευόμενος τεχνίτης που κατέχει την "Λογική" της τέχνης που τον ενδιαφέρει, απορροφά την εμπειρία πιο γρήγορα. Ταξινομεί τις γνώσεις μέσα στο μυαλό του πιο αποτελεσματικά. Αναγνωρίζει κάθε κίνηση του τεχνίτη και ξέρει τον λόγο για τον οποίο γίνεται. Μαθαίνει το "πως", γνωρίζοντας ήδη το "γιατί".